ელექტროტევადობა

ელექტროტევადობა, ელექტრული ტევადობა (აღნიშვნა: $C$) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც ასახავს გამტარის ან გამტართა სისტემის ელექტრულ მახასიათებელს. განმხოლოებული გამტარის ელექტროტევადობა ეწოდება მასზე მოთავსებული $q$ მუხტის ფარდობას მის $\phi$ პოტენციალთან:

$C=\frac{q}{\phi }$.

რაც მეტია C, მით უფრო მეტია მუხტი მოცემული $\phi$-ს დროს (უსასრულობაზე ათვლილი ნულოვანი დონიდან) და შესაბამისად გამტარს უფრო მეტი ენერგიის დაგროვება შეუძლია.

ელექტროტევადობის საზომი ერთეულებია:

• ერთეულთა SI სისტემაში — ფარადა (ფ);
• ერთეულთა CGS სისტემაში — სანტიმეტრი (სმ).

$1\text{ფ}=9\cdot 10^{11}\text{სმ}$.

სფერული გამტარის ელექტროტევადობა მისი რადიუსის ტოლია. კონდენსატორის ტევადობა ანუ მისი შემონაფენების ურთიერთტევადობა განისაზღვრება როგორც

$C=\frac{q}{{\phi }_1-{\phi }_2}$,

სადაც $q$ კონდენსატორის მუხტია (ერთ-ერთი შემონაფენის მუხტის აბსოლუტური მნიშვნელობა), ხოლო ${\phi }_1$ და ${\phi }_2$ შემონაფენების პოტენციალებია.