ეკონომიკური სისტემის პროდუქტიულობა

გვერდიდან testwiki
12:08, 16 ოქტომბერი 2019-ის ვერსია, imported>გიო ოქრო
(განსხ.) ←წინა ვერსია | მიმდინარე ვერსია (განსხ.) | უახლესი ვერსია → (განსხ.)
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა

ეკონომიკური სისტემის პროდუქტიულობა პირდაპირპროპორციულია მასში არსებული რესურსებისა და შესაძლებლობების გამოყენების უნარის, ხოლო უკუპროპორციულია არასასურველი გარემოებებით გამოწვეული შეუთავსებლობების და პრობლემების ჯამის.[1]

E=RP;

სადაც: R=Rint.+Rpis.+Ragr.+Rprod.+Rfin.+Rres.+Rn1+Rn;

ხოლო P=Pint.+Ppis.+Pagr.+Pprod.+Pfin.+Pres.+Pn1+Pn;

ინდექსებით მითითებულია შესაბამიაი რესურსები, მაგალითად:

Rint. - ინტელექტუალური რესურსები; Rpis. - ფიზიკური შრომითი რესურსები; Ragr. - აგრარული რესურსები; Rprod. - სამრეწველო რესურსები; Rfin. - ფინანსური რესურსები; Rres. - ბუნებრივი რესურსები.

ანალოგიურად არის აღნიშნული შეუთავსებლობების და პრობლემების წარმოქმნის ხასიათი: soc.-სოციალური, econ.-ეკონომიკური, cult.-კულტურული ხასიათის და ა.შ.

E=Rint.+Rpis.+Ragr.+Rprod.+Rfin.+Rres.+Rn1+RnPint.+Ppis.+Pagr.+Pprod.+Pfin.+Pres.+Pn1+Pn

P - პრობლემის მუდმივი მაჩვენებელია და იდეალური შემთხვევისთვის უნდა მიისწრაფოდეს  P=1 -კენ (ეს ადამიანის ბუნებრივი მდგომარეობაა, რომელიც ბუნებრივ ვითარებაში მუდმივად უბიძგებს მას უკეთესის შექმნის სურვილისკენ და მიღწეულის გაუმჯობესებისკენ).

ე.ი. - რაც უფრო უკეთესია მმართველობითი სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს სახელმწიფოს/კომპანიის რესურსების მაქსიმალურად ეფექტიან გამოყენების შესაძლებლობას, ხოლო პრობლემების ჯამური მაშჩვენებელი მიისწრაფის ბუნებრივი მუდმივა 1-ისკენ, მით უფრო იდეალური ხდება კონკრეტული ეკონომიკური სისტემა.

სქოლიო

თარგი:სქოლიო

  1. თემურ მაისურაძე, უპირატესობის მართვა, გამომცემლობა ნეკერი,  თბილისი 2016, გვ 89-91. ISBN – 978-9941-457-34-0.